رواق منظر چشم من اشیانه توست کرم نما و فرودا...که خانه خانه توست

 
دنیا...
نویسنده : ندا - ساعت ٦:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱٥ امرداد ۱۳۸۸
 

اوای باد انگار....اوای خشکسالیست....

بگذار تا بگویم....تقدیر لا ابالیست.....

وقتی که مرگ انسان مانند سنگ باشد...

دنیا به این بزرگی....یک کوزه سفالیست!

باید که عشق ورزید...باید که مهربان بود

زیرا که زنده ماندن... هر لحظه احتمالیست!


 
comment نظرات ()